ฮาดีนะ
คราวนี้ก็เป็นเรื่องบนรถเมล์อีกเช่นกันครับ สายเดิมซะด้วย....ปอ. 11 (หรือ511)
.....อย่างที่เคยบอกนะครับว่าผมเนี่ยชอบไปเดินเล่นแถวเวิร์ลเทรด(เมื่อนานมาแล้วนะครับ..เดี๋ยวนี้เวลา มาเมืองหลวงที ผมก็จะไปเดินสยามดิส สยามเซ็นเตอร์ และสยามพาราก้อน เพื่อกระชากวัยและทำตัวกลมกลืนกับเด็กๆ)ส่วนหอผมก็อยู่แถวๆปิ่นเกล้าครับ จะได้ไม่ไกลมหาวิทยาลัยมากนัก(จะได้ตื่นสายได้น่ะครับ) ผมก็...นะ....เป็นคนขี้ร้อนครับ ต้องนั่งปอ.ตลอด บางทีร้อนๆเเล้วนหงุดหงิด อาจงับคนที่นั่งข้างๆได้
คราวนี้ก็เช่นเคยครับ.....ผมก็นั่งปอ .11(หรือ 511ในปัจจุบัน)จากเวิร์ลเทรดเพื่อกลับไปหอ....วันนี้รถติดทีเดียวเลย...ผม เป็นคนไม่ค่อยหลับน่ะครับเวลานั่งรถเมล์ จะชอบดูโน่นนี่ไปเรื่อยๆ จะหลับเฉพาะเวลามีผู้หญิง เด็ก และคนชราขึ้นมาเท่านั้นครับ (พูดเล่นๆๆ) ก็นานพอสมควรกว่าที่รถจะมาถึงราชดำเนิน รถก็ค่อยๆกระดึ๊บๆๆไปเรื่อยๆ...แต่ก็ไม่เป็นไรครับ ปอ. สบายๆ เลยไม่หงุดหงิด
....ตอนนี้ใกล้จะถึงป้ายที่ผมลงที่หอแล้ว ผมกะว่าจะเตรียมตัวลง เพราะตอนนี้ รถมาคาอยู่ที่ตีนสะพานปิ่นเกล้า...ผมกำลังจะลุกครับ..รถก็หยุด...หยุด อยู่นานเลย คงจะติดอะไรแน่ๆ...เฮ้อ..นะ เค้าไปเปิดประตูให้ลงซะด้วย เพราะมันเป็นสะพาน ผมก็เลยนั่งรอต่อไป ระหว่างที่นั่งๆเพลินๆอยู่นั้น....ก็มีกลิ่นเหม็นอบอวลไปทั้งรถครับ...ผมกำลังอยู่ในจังหวะที่หายใจเข้าพอดี...จมูกของผมถึงกลับชะงัก รีบหายใจออกทันที..คือ..ไม่อยากให้กลิ่นนี้ผ่านปอดครับ..เหม็นมากๆ เหม็นโคตรๆ กลิ่นเหม็นเหมือนสัตว์เน่าตายยังไงยังงั้น ผมก็คิดในใจ "เอ....ข้างทางมีหมาโดนรถทับเหรอ สงสัยมีหมาเน่าแถวๆมั้ง" ผมก็ลองชะโงกๆดู "ไม่มีนี่หว่า แล้วนี่ มันก็ปอ.นะ ไม่น่าจะมีกลิ่นเข้ามาได้เลย" ผมสังเกตว่าคนในรถมีท่าทางกระสับกระส่ายกับกลิ่นนี้เช่นกัน....อืมม....ใช่ อย่างที่ผมคิดมั้ยเนี่ย........ทันใดนั้น...
"แม่ง! ไอ้ห่า! ใครตดวะ!! เหม็นชิบหาย!!!!!"
...... เท่านั้นแหละ..เจ้าของกลิ่นอาจจะตกใจสะดุ้งมั้งครับ..กล้ามเนื้อหูรูดก็เลยไม่สามารถยั้งไว้ได้ ระลอกที่สองจึงตามมา ทันที.....โอยยยย เหม็นมากกกกกกกกกกกก อะไรจะเหม็นขนาดนั้น เหม็นยิ่งกว่าเดิม...ชัดๆเต็มๆ เน้นๆ คนที่ปล่อยกลิ่นนี้เนี่ย ไปกินอะไรมา หรือหมักหมมอะไรไว้ในไส้ในพุงเนี่ย แล้วคิดยังไงถึงได้มาเผื่อแผ่เพื่อนๆพ่อแม่พี่น้องชาวไทยในรถปอ.ล่ะคร้าบ โอวๆๆๆ ตายไปเลย ผมกลั้นหายใจจนหน้าจะเขียวอยู่แล้ว.....ยิ่งรถจอดเอียงๆอยู่บนเชิงสะพานด้วยเเล้วอาจจะมีผลทำให้กลิ่นมันไหลจากหน้าไปหลังรถได้อย่างสะดวกมั้งครับ...กลิ่นเลยเดินทางได้อย่างทั่วถึงจริงๆ.....พี่กระเป๋าเธอก็เดินไปเดินมาเหมือนจะดมหา ต้นตอของกลิ่นว่ามาจากผู้โดยสารคนไหนด้วยความหงุดหงิด เธอพูดพร้อมปิดจมูกไว้เพราะคงทนไม่ไหวจริงๆ
"ใครตดแม่งลงป้ายหน้าเลยนะมึง!!! แม่ง เหม็นชิบหาย ตดมาได้ไงว่ะ ไอ้ห่า!!!!"
จังหวะเดียวกับที่รถเคลื่อนตัวพอดี เผอิญว่า ผมต้องลงป้ายนี้(ป้ายปิ่นเกล้า) เพราะป้ายถัดจากป้ายที่ผมต้องลงเนี่ยคือป้ายพาต้า......ถ้าผมต้องลงป้ายพาต้า ผมต้องเดินอีกเป็นกิโลครับ ทำไงดี....
รถจอดที่ป้าย ปิ่นเกล้าแล้ว....พี่กระเป๋ารีบมายืนตรงประตูเพื่อมาดูหน้าคนที่จะลงว่าใคร น่าสงสัยมั่ง....หน้าตาตอนนี้ของเธอเอาเรื่องทีเดียวครับ ประมาณว่า พร้อมตบคนตดครับ.......ไม่มีใครลง รถจอดสักพักนึง ผมหันหน้าหันหลังอย่างมีฟอร์มนิดนึง ไม่อยากมีพิรุธมาก เดี๋ยวจะถูกกล่าวหาได้
หลังจากที่จอดแล้วไม่มีใครลง รถก็ออกครับ...พี่กระเป๋าทำหน้าผิดหวังเล็กน้อยที่ไม่ได้ตบใครและจับตูดใคร ดมไม่ได้...ส่วนผม เฮ้อ นะ ต้องเดินไกลเลยตู....เมื่อรถไปถึงป้ายพาต้า คนก็แทบจะแย่งกันลง จนเกือบหมดคันรถ ผมแอบมองหน้าพี่กระเป๋านิดนึง เธอคงแค้นมาก....ผมเองก็แค้นครับ ใครวะ เจือกตดได้ ในปอ.เนี่ยนะ ไม่เกรงใจกันเลย ไม่มีกลิ่นไม่ว่านะ เนี่ย กลิ่นสุดจะบรรยาย...
ผม ลงรถ แล้วก็เดินจ้ำเอาๆๆ….ร้อนมาก เหงื่อแตกครับ ยิ่งเป็นคนขี้ร้อนอยู่แล้วด้วย เสื้อเปียกหมด กว่าจะถึงหอ
